Ik ben weer aan het schrijven... Bekijk Mooie Dingen

Mooie Dingen feuilleton – deel 1

Geschreven door Huib, gepubliceerd op 29/11/18

Het boek ‘Mooie Dingen’ wordt een roman in de categorie ‘Frictie’, over de avonturen van een fictieve hoofdpersoon die Peer Machochel heet. Een ‘peermachochel’ is ook een klein of zelfgemaakt lomp ende gammel bootje. Mijn beste en inmiddels dode vriend Lex gebruikte ‘pieremegoggel’ ook als een van zijn vele koosnamen voor me. Vooral wanneer ik weer eens in zeven sloten tegelijk was gelopen. Geheel toevallig lijken Peer’s avonturen in de verte wel iets op mijn eigen leven, dus ik kan uit mijn rijke levenservaring putten bij het schrijven van deze roman. Want iedere keer als ik denk dat mijn leven niet vreemder kan worden, antwoordt dat luidkeels ‘jawel hoor!’. Hieronder kan je alvast een stukje lezen.

[…] Omdat het boek in het Engels was geschreven, kon Peer nu het manuscript naar mensen in verschillende landen sturen en allerlei mensen vragen om lezersreacties. Omdat de doelgroep zo diffuus was, mikte hij juist op aanbevelingen van mensen waar je het juist niet van zou verwachten. Dus niet alleen van patiënten, hun mantelzorgers en de enkele spaarzame artsen die wel geloofden dat ‘Lyme bestond’. Een van de mensen die Peer om een aanbeveling vroeg was een gewaardeerde oud-collega bij Nyenrode. Die bruggen had hij dan wel grondig verbrand, maar zijn relaties met de mensen met wie hij met veel plezier mee gewerkt had, waren gelukkig heel gebleven. 

Die kon geen schriftelijke aanbeveling voor het boek geven, omdat het onderwerp te ver buiten zijn vakgebied lag, maar wel een warme aanbeveling voor een uitgeefster. Die ook nog op Nyenrode had gestudeerd, en creatief en ondernemend enzo was. Op de eerste Koningsdag ooit, op 26 april 2014, ging Peer met haar en Mats in het Westerpark lopen om de zaken te bespreken en kreeg hij – volgens haar althans – een geweldig aanbod. Zo klonk het ook. 

Maar Lex had zich kort daarvoor als zijn ‘manager’ opgeworpen met de fameuze woorden: “(Lul,) jij geeft toch alles weg. Ga jij de wereld nou maar redden, dan red ik jou wel”. Hij kende Peer erg goed. Lex was toch al van plan om zijn gouden kooi, een goeie carrière bij Ajax met bijbehorend salaris, huis, Mercedes en boot, wat om te gaan bouwen naar een leven waar hij en zijn partner C. gelukkiger mee zouden zijn. Omdat hij altijd alles voor elkaar kreeg, wilde hij eens kijken of hij kon starten met een dag in de week consultant worden. Peer zou met zijn wonderlijke boek dan zo Lex zijn eerste ‘project’ worden; ook al wist hij niks van uitgeven en had hij niks met het onderwerp ‘Lyme’. En ook al had Peer geen geld om hem te betalen voor zijn diensten. 

Dus zei Peer tegen de uitgeefster – die hij later ‘Shelob’ zou gaan noemen, naar een karakter van Tolkien’s ‘In de Ban van de Ring’ – dat het allemaal prachtig klonk, maar dat eerst zijn ‘manager’ nog naar haar contract zou kijken, voordat hij het zou ondertekenen. Lex had die avond tijd, maar geen zin in dronken mensen in de stad, en nodigde Peer uit om met C. om op IJburg een hapje te gaan eten. 

“Is ze mooi?”, vroeg Lex aan de telefoon nog aan Peer. “Nee, oerlelijk”, antwoordde Peer meteen, want ze leek nogal op de Trol – inclusief parelketting – uit de prachtige serie The Storyletter van Jim Henson. “Mooi, dan word je er ook niet verliefd op en kan je met haar werken”, concludeerde Lex, die Peer inderdaad goed kende. Beiden hadden echter niet bedacht hoe dit andersom uit zou kunnen werken. En dat haar initialen ‘SS’ wellicht wel betekenisvol konden worden.

Peer was die avond te vol van zijn boek en plannen om goed door te hebben hoe slecht het eigenlijk met Lex ging en ratelde maar door. “Ach, of je het nou zelf uit gaat geven of via een uitgever, je zal het toch zelf moeten vertalen”, zei zijn pragmatische vriend. “Ga jij nou maar terug naar Frankrijk om de Nederlandse vertaling te maken, dan gaan wij even naar Texel op vakantie om bij te komen en dan kijk ik nog wel even naar dat contract als je terug bent.” 

Wat bleek? Vlak daarvoor was zijn ‘moeder’ bij Ajax, onder zijn handen dood gegaan door een hersenbloeding, terwijl hij nog had geprobeerd haar te reanimeren. Lex uitte zijn gevoel niet vaak. Maar toen Peer eenmaal oplette, realiseerde hij zich dat Lex er zelden zo belabberd aan toe was geweest. Hun vakantie leek een erg goed plan en zijn rugdekking maakte dat hij ging doen waar hij helemaal geen zin in had: zelf de Nederlandse vertaling maken. Dat zou de laatste keer dat hij Lex in dit leven zag. [….]

Je kan ‘Mooie Dingen’ alvast bestellen als e-boek, als een vorm van crowdfunding. Ik schrijf ondertussen vrolijk door en plaats ik op deze blog af en toe een stukje. 

 

drs. Huib Kraaijeveld

In: Blog Inspiratie Mooie Dingen

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.