Ik ben weer aan het schrijven... Bekijk Mooie Dingen

Kanker is na twee weken nu officieel genezen!

Geschreven door Huib, gepubliceerd op 30/12/16

Stel je eens voor. Je voelt je niet goed. Eerst probeer je dat nog te negeren, om door te kunnen gaan met je drukke leven. Het zal vanzelf wel over gaan, denk je. Maar dat doet het niet. Er wordt zelfs een zwelling zichtbaar. Dus ga je naar de huisarts, die je naar het ziekenhuis stuurt. Daar doen de specialisten hun testen en je krijgt de diagnose: kanker.

Verbeeldingsvermogen is belangrijker dan kennis – Albert Einstein

De behandelingen starten meteen, terwijl je hele levensverwachting ineens compleet op z’n kop staat. Hoe ziet die toekomst eruit die je je had voorgesteld? Hoe moet dat nu met je baan of bedrijf? Met je familie? Je had toch al een gezonde levensstijl en positief denken deed je ook al aan. Dus hoe kan jou dit nou overkomen?

Gelukkig hoef je je geen zorgen te maken over de financiële kant van de zaak en over de kwaliteit van de zorg. Want je hebt je premies betaald en volgens de artsen is hun ziekenhuis het expertise centrum van het hele land.

Maar. Na twee weken stoppen je behandelingen ineens en de vergoeding ervoor ook. Waarom? Omdat de internationale Kanker Richtlijnen dat stellen: “na twee weken behandeling kan er geen kanker meer zijn en zijn alle symptomen psychosomatisch”. Je denkt dus maar dat je nog steeds ziek bent.

De algemene reactie is dat artsen inderdaad niet in kanker geloven, na die twee weken. Maar een eerlijke dokter vertelt je dat hij zijn baan en licentie zal verliezen, als hij je nog langer probeert te helpen. Dat hij dat niet hardop durft te zeggen, versterkt de tunnelvisie van zijn collega’s.

Daarom begin je zelf maar te onderzoeken. Je ontdekt dat die richtlijnen gemaakt zijn door een winstgedreven organisatie, dat deze is veroordeeld voor corruptie en dat zij honderden wetenschappelijke artikelen hebben genegeerd die hun stellingen ronduit tegenspreken. Maar je hebt daar weinig aan, want jouw artsen doen dit gewoon af als ‘complot theorie’. Behalve wat mopperen op Facebook kan je daar niet veel mee.

Behalve dat het gezwel nog steeds groeit en je inmiddels zo ziek bent dat je je bed niet meer uitkomt, leidt het medische oordeel tot een hele reeks nieuwe problemen. Je wordt ineens ‘arbeidsgeschikt’ verklaard. Je verliest ieder recht op sociale voorzieningen en daarna je spaargeld, je huis en je raakt geisoleerd.

Als je minderjarig bent, zullen jouw ouders worden beschuldigd van kindermishandeling en/of “Munchausen by Proxy” en zullen zij waarschijnlijk hun voogdij over je verliezen. Zij krijgen de schuld van de situatie, omdat ze jou ‘ziek gemaakt hebben’ om zelf aandacht te trekken. Rechters accepteren deze nonsense als expert advies bij de bewijsvoering van de rechtszaak. Maar niet de buitenlandse testuitslagen, die aantonen dat je nog steeds kanker hebt.

Jouw vrienden en familie hebben zo’n diepgeworteld vertrouwen in het medisch systeem dat ze stoppen met aandacht aan je te besteden. In plaats daarvan noemen ze je lui, een hypochonder en een chronische aandachttrekker. De artsen zijn het daar roerend mee eens en stoppen je vol met anti-depressiva. Die in 98% van de gevallen je klachten erger maken.

Iedere natuurlijke benadering van het genezen van kanker wordt belachelijk gemaakt in de media, verboden door de overheid en al zeker niet vergoed door de verzekeringen. Hoe meer onderzoek je doet, hoe meer je ontdekt hoe wonderlijk het onderzoek in elkaar is gezet dat het beleid zou moeten ondersteunen. Het onderzoek dat wel gedaan zou moeten worden, wordt eenvoudigweg niet gefinancierd.

Klinkt dit absurd? Dan zal je nu een goede indruk hebben waarom mensen met Lyme zo overstuur zijn en waarom ze om hulp en begrip vragen. Waarom ze in alarmerende getale zelfmoord plegen.

Zelf kunnen ze niet veel. Ze proberen behandelingen te vinden, het geld om daarvoor te betalen, bevechten allerlei bureaucratische instellingen en sociale stereotypering, terwijl ze toch al nauwelijks meer konden functioneren. Ik vond het zelf shockerend om te ontdekken hoe weinig van hen zelfs maar een boek konden lezen; ongeacht hoe graag ze dat wilden.

Voor mij is ‘Lyme’ veel meer dan slechts een van de vele ziektes die in onze moderne tijd rondwaren. Het is een monster met vele koppen; een verborgen parasitaire ziekte die een parasitair maatschappelijk systeem zichtbaar maakt. Met het potentieel om het huidige medische systeem te transformeren naar iets veel gezonders en zorgzamers.

Het enige dat nodig is om die transformatie is een collectieve bereidheid om mee te doen en te leren. Om Lyme door te krijgen, voordat je het zelf krijgt.

Ik heb teveel mensen met Lyme horen zeggen dat het makkelijker was geweest als ze een kanker diagnose hadden gehad, omdat ze dan wel serieus genomen zouden zijn geworden en ook de zekerheid hadden gehad of hun prognose optimistisch of somber was geweest. Juist dat in het ongewisse blijven maakt dat het leven hels wordt en waardoor je je vrienden, familie en leven kwijtraakt.

Ik hoop dat ik geen kankerpatienten heb gekwetst met deze blog. Mijn bedoeling was door de vergelijking de absurde medische, sociale en juridische status van Lyme toe te lichten; niet om kanker af te doen als minder ernstig.

In 2017 zal ik een serie korte blogposts maken over deze verschillende maar aan elkaar verbonden onderwerpen. Laat maar weten in de opmerkingen van LinkedIn of Facebook of je het behulpzaam vond en waarvan je graag wilt dat ik daar op doorga.

Ik wens je een nieuw jaar met compassie en begrip.

Huib Kraaijeveld

Auteur van ‘Teken aan de Wand’ en oprichter van de On Lyme Foundation

drs. Huib Kraaijeveld

In: Inspiratie Lyme Nonsense Wetenschap

Bekijk hoe wij omgaan met persoonsgegevens in onze Privacyverklaring.